บทที่ 38 วันวาเลนไทน์

ตอน วันวาเลนไทน์

เช้าวันต่อมา

ติ๊ดๆๆๆ เสียงนาฬิกาปลุกในห้องดังขึ้นก่อนที่ปองกานต์จึงเอื้อมมือไปปิดมันด้วยความงัวเงีย แสงแดดในยามเช้าที่ส่องเข้าทางผ้าม่านทำให้ห้องนอนห้องนี้สว่างสไวขึ้นโดยที่ไม่ต้องเปิดไฟ และก็ทำให้ปองกานต์นอนมองหน้าตายามหลับใหลของญาดาได้อย่างถนัดถนี่

'น่ารักจัง' เขาคิดเช่นนั้น ซึ...