บทที่ 93 ตอนที่ 93

เสียงลูกน้องว่าเหี้ยม แต่เสียงของเสี่ยจอห์นผู้เป็นนายเหี้ยมกว่าหลายเท่านัก มือใหญ่เอื้อมเปิดลิ้นชักเล็กๆ หน้ารถ คว้าปืนลูกโม่สีเงินวาวออกมาเกาเล่นเป็นเชิงขู่

“ผะ... ผมกราบละเสี่ย... ”

ปรเมศยกมือไหว้ลนลาน สุ้มเสียงตะกุกตะกักบอกความกลัว

“ก็ได้... ถ้ามึงไม่มีปัญญาใช้หนี้ กูมีข้อเสนอ”

เสี่ยจอห์นยกไป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ