บทที่ 40 40

๔๐

"เข้าใจที่ผมพูดใช่ไหม"

"ขะ เข้าใจค่ะ" มุมปากของคนฟังผุดรอยยิ้มจางๆ ขึ้นมาทันที 

"เข้าใจแล้วก็ถอยออกไปสิคะ"

"ไม่เอาอ่ะ อยากอยู่แบบนี้ก่อนมากกว่า ได้ไหมครับ"

"อ้อนเอาอะไรคะ วันนี้มีแค่กะหล่ำปลีผัดน้ำปลา ไม่มีอะไรที่พิเศษกว่านี้หรอกค่ะ"

"เหมือนว่าจะมีอยู่นะ..." คนที่พยายามข่มความรู้สึกแปลกๆ ที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ