บทที่ 18 ไม่แน่ใจกับตัวเอง

ห้องพักชั้นล่างเงียบลงหลังจากหมอออกไปแล้ว เหลือเพียงแสงสีเหลืองอ่อนจากโคมไฟหัวเตียงที่ทอดลงบนร่างของอรนภาหญิงสาวยังคงหลับสนิท ใบหน้าซีดเซียวกว่าปกติเล็กน้อย แต่ความร้อนจากพิษไข้ลดลงมากแล้ว ลมหายใจที่เคยติดขัดเริ่มสม่ำเสมอขึ้น เหงื่อบาง ๆ ซึมอยู่ตามไรผมและขมับ

ทศวรรษนั่งอยู่ข้างเตียงโดยไม่ได้พูดอ...