บทที่ 30 พวกคนนินทาลับหลัง

ณ ห้องครัวไทยโบราณคละคลุ้งไปด้วยเสียงหัวเราะเยาะเย้ยและเสียงซุบซิบนินทาของบรรดาแม่บ้านและสาวใช้เก่าแก่

ป้าสำเนียงยืนกอดอก เชิดหน้าด้วยความพึงพอใจ พลางกวาดสายตามองอรนภาที่กำลังพยุงตัวเองลุกขึ้นอย่างทุลักทุเล ขาทั้งสองข้างสั่นเทาจากความอ่อนล้า ขณะที่ดวงตาคู่สวยเต็มไปด้วยหยาดน้ำตาซึ่งเธอพยายามสะกดกลั้...