บทที่ 37 อย่าพูดถึงคนอื่นตอนนี้ฉันจะเอาแค่เธอ

สัมผัสอบอ้าวบนลาดไหล่และซอกคอระหงทิ้งร่องรอยแห่งความเป็นเจ้าของไว้จนผิวเนื้อเนียนขึ้นสีเข้มชัด ทศวรรษจ้องมองผลงานของตัวเองด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหึงหวงที่แผดเผาเขามาตลอดทั้งวันค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นความอึดอัดแน่นจุกในอก เมื่อสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะท้านอย่างกักเก็บไม่อยู่ของคนที่อยู่ใต้ร่าง

อรนภาไม่ไ...