บทที่ 46 ไม่ว่ายังไงก็ห้ามใช้กำลัง

แสงแดดยามบ่ายส่องผ่านกระจกบานใหญ่ของห้องทำงานขอบทศวรรษ บรรยากาศรอบกายเต็มไปด้วยความกดดันและคุกกรุ่นราวกับมีกองเพลิงย่อมๆ สุมอยู่กลางห้อง

ทศวรรษในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนเสื้อขึ้นมาถึงข้อศอกยืนกระวนกระวายใจอยู่ไม่สุข ร่างสูงเดินวนไปวนมาซ้ำแล้วซ้ำเล่าราวกับหนูติดจั่น ความร้อนรนและสำนึกผิดที่สุมอกมาตั้...