บทที่ 51 ยอมแล้วทุกอย่าง

อรนภานอนนิ่งอยู่บนเตียง ร่างกายของเธอผ่อนคลายลงอย่างว่างเปล่า ปล่อยให้ตัวเองเป็นเพียงสิ่งที่ทศวรรษจะทำอะไรก็ได้ตามใจ เธอหลับตาลงครึ่งหนึ่ง ไม่พูด ไม่ขัดขืน มีเพียงลมหายใจที่ยังคงแผ่วเบา

ทศวรรษก้มหน้าลงมองส่วนล่างของเธออย่างใกล้ชิด กลีบกุหลาบที่บวมช้ำและแดงระเรื่อยังคงเปียกชื้นไปด้วยความชื้นของเธอแล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ