บทที่ 1 ตอนที่ 1
“พี่เอเดนขาาา~~~ เอรีสเอาดอกไม้ไว้ตรงนี้มันสวยรึป่าวคะ ดูสิๆๆ ..ดูสิคะ อิๆๆ”
เด็กสาวน่าตาบ้องแบ้วในวัยเพียงหกขวบ ผิวขาวเนียนละเอียดอมชมพู สวมชุดเจ้าหญิงดิสนีย์ตัวการ์ตูนโปรดของเธอวิ่งเต๊าะแต๊ะเข้ามาหาชายหนุ่มที่นั้งใต้ต้นไม้ใหญ่ติดกับสวนดอกไม้นานาพรรณของคุณหญิงพิมใจผู้เป็นมารดาของเขา ชายหนุ่มในวัยสิบหกปี เงยหน้าขึ้นมาจากหนังสือเล่มโปรด ที่อ่านอยู่ อมยิ้มมองน้องน้อยลูกสาวป้าดวงใจเพื่อนสนิทมารดา ที่กำลังวิ่งฉีกยิ้มกว้าง มือก็คอยประคองดอกไม้ช่อเล็กๆในมือมาแต่ไกล
วันนี้เป็นวันที่ครอบครัวของเอรีสมาเยี่ยมครอบครัวของเขา ในวันหยุดสุดสัปดาห์เป็นประจำเพราะเด็กสาวตัวติดเขาแจพอถึงวันหยุดทีไรมักจะรบเร้าให้ทางครอบครัวพามาหาเขาตลอด ทางผู้ใหญ่เลยตกลงให้วันหยุดสุดสัปดาห์เป็นวันครอบครัวของสองบ้านใหญ่ซะเลย
วันนี้เขาเลยอาสาดูแลเอรีสให้ในระหว่างที่พวกคุณพ่อคุณแม่ทั้งสองบ้านพูดคุยกัน ในบ้านใหญ่ ส่วนน้องสาวจอมแสบของเขาก็เป็นเพื่อนสนิทกับเอรีสด้วย แต่วันนี้ออกไปเที่ยวกับญาติเลยไม่ได้อยู่เจอเอรีส
“พี่เอเดนนนขา~~~” เสียงใสตะโกนอีกครั้ง เรียกความสนใจจากคนตัวโต
“อย่าวิ่งครับเอรีส ! เดียวจะหกล้มนะครับ ไม่สวยนะแถมยังจะได้เจ็บตัวด้วยยัยแก้มป่อง” ชายหนุ่มเอ็ดหนูน้อยทันทีที่เธอวิ่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ไม่เกรงกลัวเขาสักนิด วิ่งมาจนถึงที่เขานั่งอยู่ ก่อนจะทำหน้างอง้ำ ปากจู๋ ไม่กลัวคำขู่ที่เขาพูดไปหยกๆดื้อพอกันกับน้องสาวเขาเลย นี่ดีนะที่เอวาไม่อยู่ ไม่งั้นเขาคงหัวหมุนกว่าที่เป็นอยู่แน่
“งะ!! พี่เอเดนดุเอรีสอีกแล้ว เดียวเอรีสงอล ไม่รักพี่เอเดนซะเลย โตขึ้นก็จะไม่แต่งงานกับพี่เอเดนด้วยนะคะ” เด็กสาวยกแขนป้อมขึ้นเท้าเอว ขมวดคิ้ว ตีหน้ายักษ์งอง้ำใส่พี่เอเดนของเธอ ไม่พอขู่ชายหนุ่ม ไว้พร้อม เอเดนที่ได้ยินถึงกับส่ายหัวให้กับเด็กแก่แดดที่ผู้เป็นวรรคเป็นเวร
“ยัยเด็กดื้อ”
“ไม่ได้ดื้อสักหน่อย เอรีสน่ารักออกค่ะ ..อิๆๆ”
“ย้อนพี่หรอ”
“ป่าววววคร่าาา~~”
“พี่ดุเพราะกลัว เอรีสได้แผลต่างหากละ ไหนดูซิ เจ้าหญิงน้อยของพี่ “ ชายหนุ่มรีบง้อเด็กสาวตัวน้อยทันที ไม่อยากให้เธองอแง ก่อนจะจับมือป้อมๆ ขาวเนียนชูขึ้นหมุนๆ ไม่นานเด็กสาวก็เปลี่ยนเป็นยิ้มล้า โชว์ฟันน้ำนมขาวเรียงเป็นระเบียบ หัวเราะอารมณ์ดีขึ้นต่างจากก่อนหน้าอย่างลิบลับ เด็กหญิงเอรีสหมุนตัวไปมารอบๆตัวพี่เอเดนของเธอ ก่อนจะดึงกระโปรงเจ้าหญิงขึ้นเล็กน้อย หันตัวไปมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าชายหนุ่ม พร้อมเขย่งตัวราวกับสวมรองเท้าแก้วเหมือนซินเดอเรลล่าที่เธอชอบดู
“ว่าไงคะ เอรีสเอาดอกไว้บนหัวแบบนี้ ใส่กระโปรงสีขาวฟูๆแบบนี้ สวยเหมือนเจ้าหญิงรึยังคะพี่เอเดนขาา~~” เด็กสาวกระพริบตาปริบๆ ฉีกยิ้มหวานสดใส เอ่ยเสียงใสถามความเห็นจากชายหนุ่ม ก่อนจะเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าเอียงคอไปหา เพื่อให้เขาเห็นชัดๆ นี้ถ้าเขาพูดตรงกันข้าม ไม่แคล้วต้องโดนน้องน้อยงอลยาวไปหลายวันแน่ๆ
เอเดนหัวเราะกับความคิดของตัวเอง เอื้อมมือไปดึงน้องน้อยของเขาให้ทิ้งตัวนั้งลงบนตักแกร่งจับหันหน้าไปตรงทิศทางเดียวกันก่อนจะกอดเธอเอาไว้ โยกตัวไปมาราวกับม้าโยกที่เธอชอบเล่น และมันจะให้เขาพาไปเล่นเป็นประจำ
“แน่นอนสิ เอรีส ของพี่สวยที่สุดอยู่แล้ว”
“แล้วสวยเท่าเจ้าหญิงที่เอรีสดูในทีวีรึป่าว”
“สวยกว่าเจ้าหญิงที่เอรีสดูเลยละครับ”
“ อิๆ ว้าว!!! แล้วโตขึ้นเอรีสจะสวยมากๆรึป่าวคะ“ เอเดนมองน้องน้อยบนตักที่ดูดีใจใหญ่ที่เธอได้รับคำชมจากเขา จนชายหนุ่มมาสะกิดใจกับประโยคหลังของน้องน้อย หัวคิ้วขมวดเป็นปมจนยุ่ง เริ่มคิดหนัก ใช่สิ..ถ้าเธอโตขึ้นกว่านี้เธอจะเป็นยังไง
คงต้องสวยมากแน่ ๆ แล้วถ้าเธอเจอใครละ เธอจะลืมเขารึป่าว ยิ่งคิดชายหนุ่มยิ่งเครียดขึ้นมาทันที โจทย์นี้ยากยิ่งกว่าข้อสอบที่เคยเรียนมาเป็นไหนๆ ก่อนที่เขาสะดุ้ง สติเริ่มกลับมาเพราะคนบนตักยืนขึ้นยกแขนป้อมๆค้องรอบคอเขาเอาไว้
“ครับ?…”
“เอรีสเรียกพี่เอเดนนานมากๆๆๆ แล้วค่ะ พี่ไม่ได้ยินเสียงเอรีสเลย”
“โทษครับ พี่คิดอะไรเรื่อยเปื่อย อย่ากัดปากเอรีส เดียวไม่สวยนะ”
“ก็เอรีสถามพี่เอเดน ยังไม่ให้คำตอบเอรีสเลยนะคะ” เอเดนเลิกคิ้วมอง นึกคิดว่าเมื่อกี้น้องน้อยของเขาถามคำถามอะไรเขานะ สงสัยคงคิดมากเรื่องเธอตอนโตเป็นสาวแน่ๆ
“แน่นอนสิครับ โตขึ้นเอรีสต้องสวยที่สุดแน่เลย สวยเหมือนคุณป้าเลยครับ” เอเดนหันมาตอบเด็กสาวพลางยกมือขึ้นลูบศรีษะทุยเบาๆ เด็กฉีกยิ้มกว้างโชว์ลักยิ้มทั้งสองข้าง เรียกคะแนนความน่ารักจากชายหนุ่มไปเป็นกอง
“งั้นโตขึ้น เอรีส จะเป็นเจ้าสาวของพี่เอเดนค่ะ เอรีสจะใส่กระโปรงสวยๆ เป็นเจ้าสาวของพี่ นะ พี่เอเดนรอเอรีสนะคะ” ประโยคที่เด็กสาวพูดมาทำชายหนุ่มวัยสิบหกแทบหยุดเต้น หัวใจเต้นตุบตับแทบทะลุอก น้องน้อยของเขาอาจจะไม่เข้าใจกับคำพูดที่เพียงพูดลอยๆ หรือจำมาจากการ์ตูนที่ดู แต่กลับเป็นเขา ที่เริ่มคิดไปไกล ชายหนุ่มยกยิ้มหันมองน้องน้อยข้างกายกดจมูกโด่ง ลงสูดความหอมจากแก้มป่องๆของเธอหลายฟอด
“เอรีสพูดแล้วนะ โตขึ้นเอรีสจะเป็นเจ้าสาวของพี่ งั้นพี่จะรอเอรีสโต และ พร้อมเป็นเจ้าสาวของพี่นะครับ สัญญารึป่าว”
“แน่นอนสิคะ” ชายหนุ่มอุ้มเด็กหญิงเอรีสขึ้นแนบอกของเขาก่อนจะพูดย้ำกับเธอราวกับจะทำสัญญาเอาไว้ เด็กหญิงเอรีสยิ้มแก้มป่องยกมือขึ้นกำมือจนเหลือแต่นิ้วก้อยยืนไปตรงหน้าพี่เอเดนของเธอ
“งั้นเอรีสเกี่ยวก้อยสัญญาเลยค่ะ อิๆ มาค่ะ เอรีสจะเกี้ยวก้อยพี่เอเดน~”เด็กสาวฉีกยิ้มโชว์ฟันน้ำนมออดอ้อน กระพริบตาปริบๆ ชายหนุ่มพยักหน้ารับ มุมปากหนาระบายยิ้ม ก่อนยื่นมืออีกข้างหนึ่งขึ้นมาเกี่ยวก้อยกับน้องน้อยของเขา
“สัญญาครับ”
“ว้าวว มือพี่เอเดนใหญ่จัง มือเอรีสนิดเดียวเองค่ะ”
“หึๆ เพราะพี่จะได้ปกป้องเอรีสได้ไง ไหนพี่ไม่ได้ยินเอรีสสัญญากลับเลย”
“เย้ๆๆ เอรีสก็สัญญาค่ะ “
เด็กหญิงแก้มป่องยิ้มโชว์ฟันน้ำนม ชูมือไปมา ดีใจที่พี่ชายตามใจเธออีกแล้ว เพราะชายหนุ่มมักจะตามใจเธอเสมอ เอเดนมองดูน้องน้อยของเขาที่กำลังดีใจราวกับได้ขนม ก่อนจะก้มลงปล่อยให้เธอไปวิ่งเล่นไปรอบสวนดอกไม้ของแม่เขาโดยมีเขาตามดูแลอยู่ห่างไม่ละสายตา
เด็กหญิงเอรีสฉีกยิ้มอารมณ์ดีกระโดดโลดเต้น ไปในสวนดอกไม้ที่เธอชื่นชอบ
มุมปากหนากระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ เขาจะรอวันที่เธอโตขึ้น และจะกลับมาทวงคำสัญญาที่ให้กับเขาในวันนี้อย่างแน่นอน
‘โตขึ้นเธอจะรู้ไหมว่าได้ทำสัญญากับซาตานไว้แล้ว และไม่มีสิทธิยุ่งกับใครหน้าไหนทั้งนั้น เพราะเธอ เขาจองไว้แล้ว’
