บทที่ 70 ตอนที่ 70 เดินแบบ

เช้าวันต่อมา

แสงแดดยามเช้าที่เล็ดลอดผ้าม่านสีขาวนวล สาดกระทบเข้ากับเปลือกตากลมโตของร่างบางที่นอนซุกชบอยู่บนหน้าอกเปลือยเปล่าแสนกำยำและอบอุ่นของเอเดน ราวกับเด็กมัธยมปลายใบหน้าเนียนใส ปากนิดจมูกหน่อย ที่ไม่ผ่านมีดหมอ ทุกวันนี้เขานึกว่าตัวเองได้พรากผู้เยาว์ มุมปากหนาหยักยิ้ม ก่อนจะกดจมูกโด่งฟัดแก้มป่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ