บทที่ 16 บทที่ 15 สับสน

บทที่ 15 สับสน

เฟรย่านอนพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียงนอนหนานุ่ม สมองเธอคิดเรื่องเมื่อตอนบ่ายจนสับสนวุ่นวายไปหมด ดวงตากลมโตแดงก่ำจากการไม่ได้พักผ่อน ตอนนี้ก็ปาไปตีสองกว่าแล้วสมองยังไม่หยุดคิดง่าย ๆ

"อ่า! ไอ้บ้าออกไปจากหัวสักทีเถอะ" เธอจำใจดีดตัวลุกขึ้นมานั่ง ใบหน้าสวยบูดบึ้งอย่างหนักแล้วจึงก้าวลงจากเตียง เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ