บทที่ 121 หน้าหงาย

หน้าหงาย

รัญชิดาที่ยืนตะลึงกับเช็คและสัญญาฉบับนั้น เริ่มรู้สึกตัวเมื่อเห็นสายขิมหมุนตัวก้าวเดินตรงไปยังบันไดวน ความอับอายขายหน้า ความแค้นเคือง และความพ่ายแพ้ที่ถูกตอกหน้าต่อหน้าคุณนายรัชนี โหมกระพือขึ้นเป็นเพลิงโทสะบ้าคลั่งอยู่ในอก

"หยุดเดียวนี้นะนังสายขิม!"

เสียงแหลมสูงของรัญชิดาดังกระหึ่มขึ้น...