บทที่ 47 ถิ่นของเสือ 2

ถิ่นของเสือ

"ปล่อยนะ" ปาลิดาเชิดหน้าขึ้น โต้กลับด้วยสายตาไม่ยอมแพ้ แต่ว่าลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารดตรงผิวนวลทำให้หัวใจของเธอแอบกระตุกวูบอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

"จะดิ้นทำไมหนักหนาครับแม่คุณ" ทิวาถามน้ำเสียงเรียบเรื่อย แต่ดวงตายังคงพราวระยับ

"ด่าคนอื่นฉอดๆ ไม่ดูสังขารตัวเองเลย ถ้าเมื่อกี้ คุณบุกเข้าไปในห้อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ