บทที่ 43 สิ้นสุดการรอคอย

สายลมทะเลพัดเอื่อยผ่านชายหาด พากลิ่นไอเค็มจาง ๆ ของน้ำทะเลมาปะปนกับเสียงคลื่นที่ซัดกระทบฝั่งเป็นจังหวะสม่ำเสมอ แสงอาทิตย์ยามเย็นทอดประกายสีส้มทองลงบนผืนทรายขาวสะอาด มิลินในชุดเดรสสายเดี่ยวผ้าฝ้ายสีอ่อนเดินทอดน่องอยู่ริมชายหาด รอยยิ้มบางเบาปรากฏบนใบหน้าขณะมองเด็ก ๆ ลูกหลานของชาวบ้านใกล้เคียงวิ่งเล่นห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ