บทที่ 46 ใต้แสงจันทร์

“ต่อไปนี้ไม่มีอะไรต้องกลัวอีกแล้วมิลิน ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอต้องเผชิญกับทุกอย่างตามลำพังอีก ไม่ว่าใครจะคัดค้านหรือพยายามขัดขวาง ฉันก็จะไม่ยอมให้ใครมาแยกเราจากกันได้อีก”

มิลินหลับตาลง ปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาอย่างไม่คิดปกปิด ความรู้สึกผิดที่แบกรับมาตลอดหนึ่งปีไม่ได้หายไปเพียงเพราะคำปลอบโยนไม่กี่ประโยค แต...