บทที่ 49 ทำอะไรบ้าๆ

ความเงียบสงัดยามค่ำคืนโอบล้อมบ้านพักตากอากาศริมทะเลเอาไว้ มีเพียงเสียงคลื่นซัดเข้าหาฝั่งเป็นระยะ คลอเคล้ากับเสียงสายลมที่พัดผ่านผ้าม่านสีขาวบางเบา แสงดาวนับพันดวงพร่างพราวอยู่บนท้องฟ้ากว้าง ส่องประกายระยิบระยับผ่านบานกระจกหน้าต่าง ราวกับธรรมชาติกำลังร่วมเป็นพยานให้กับความรักที่ครั้งหนึ่งเคยเกือบส...