บทที่ 6 ตรวจร่างกาย

รถตู้หรูหราคันเดิมเคลื่อนตัวเข้าจอดที่ลานจอดรถ VIP ของโรงพยาบาลเอกชนชั้นนำ ซึ่งเป็นหนึ่งในธุรกิจในเครือตระกูลหวัง เควินก้าวลงไปเปิดประตูให้มิลินเดินตามเข้ามาอย่างนอบน้อม ทุกย่างก้าวผ่านโถงทางเดินอันสะอาดสะอ้าน มิลินรู้สึกราวกับตัวเองเป็นเพียงหุ่นยนต์ที่ถูกควบคุมด้วยโชคชะตาและความจำเป็น

แพทย์หญิงผู้เชี่ยวชาญด้านสูตินรีเวชและทีมพยาบาลรอรับเธออยู่แล้วในห้องตรวจพิเศษที่ถูกจัดเตรียมไว้เป็นการส่วนตัว ขั้นตอนการตรวจร่างกายเต็มไปด้วยความละเอียดและเข้มงวด ตั้งแต่การเจาะเลือด เจาะตรวจหาเชื้อไวรัส ตรวจระดับฮอร์โมน ไปจนถึงการอัลตราซาวด์ระบบภายในอย่างถี่ถ้วน

มิลินนอนอยู่บนเตียง สองมือประสานกันแน่นบนหน้าท้อง ความรู้สึกประหม่าและอับอายถาโถมเข้ามาเมื่อต้องเข้ารับการตรวจระบบภายในที่ละเอียดถี่ถ้วนเช่นนี้ ทว่าความอ่อนโยนของคุณหมอก็ช่วยลดความเกร็งในหัวใจของเธอลงได้บ้าง

"ไม่ต้องเกร็งนะคะคุณมิลิน หมอจะทำการตรวจคัดกรองความสมบูรณ์ของมดลูกและรังไข่ค่ะ" แพทย์หญิงเอ่ยด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนก่อนจะเริ่มลงมือตรวจ

เวลาผ่านไปเกือบสองชั่วโมง ผลการตรวจร่างกายทั้งหมดถูกรวบรวมและพิมพ์ลงบนกระดาษรายงานผลทางการแพทย์อย่างละเอียด เควินเป็นผู้รับเอกสารเหล่านั้นโดยตรงจากมือของแพทย์ ก่อนจะนำส่งถึงมืออี้เฟยผ่านทางไฟล์ที่มีระบบความปลอดภัยสูง

ภายในห้องทำงานหรูหราของตระกูลหวัง อี้เฟยนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ สายตาคมกริบกวาดอ่านรายงานผลการตรวจร่างกายของมิลินทีละบรรทัด ใบหน้าคมคายที่เคยเรียบตึงคลายลงเล็กน้อย เมื่อสายตาสะดุดเข้ากับข้อความสรุปผลทางการแพทย์

‘ระบบมดลูกและรังไข่สมบูรณ์แข็งแรงดีเยี่ยม ไม่พบประวัติโรคทางพันธุกรรมหรือโรคร้ายแรง และผลการตรวจยืนยันว่าสภาวะทางร่างกายยังคงเยาว์วัยและบริสุทธิ์ (Virginal status confirmed)’

อี้เฟยถอนหายใจยาวออกมาเบาๆ ความรู้สึกโล่งอกฉายวูบผ่านดวงตาคู่คมอันเย็นชา เขาเอนหลังพิงเบาะหนังอย่างผ่อนคลายขึ้นเล็กน้อย ในที่สุดเขาก็หา 'แม่อุ้มบุญ' ที่เหมาะสมและสมบูรณ์แบบได้เสียที สัญญาข้อตกลงนี้จะช่วยตบตาหวังเจิ้งหลุนและหวังอี้หลาน ผู้เป็นพ่อและแม่ของเขาได้สำเร็จ และหลีกเลี่ยงการถูกบังคับแต่งงานกับผู้หญิงตระกูลใหญ่ที่เขาไม่ได้รักได้อย่างหมดจด

เขายกโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดต่อสายหาเควินทันที

"ผลการตรวจไม่มีปัญหาใช่ไหม?"

"ครับนายท่าน ผลตรวจร่างกายของคุณมิลินสมบูรณ์แบบมากครับ คุณหมอยืนยันว่าพร้อมสำหรับการอุ้มท้องทันทีครับ" เสียงเควินตอบกลับมาตามสายอย่างฉะฉาน

"ดี..." อี้เฟยตอบสั้นๆ ก่อนจะออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจ "ให้เวลาเธอไปจัดการเรื่องค่ารักษาพยาบาลของยายเธอให้เรียบร้อย เย็นนี้สั่งคนไปรับตัวเธอ แล้วพาไปที่เพ้นท์เฮาส์ของฉันทันที"

"รับทราบครับนายท่าน"

เมื่อวางสายอี้เฟยมองออกไปนอกหน้าต่างกระจกบานใหญ่อีกครั้ง แม้จะโล่งใจที่หาผู้หญิงมาอุ้มท้องทายาทได้สำเร็จ แต่ความตั้งใจและกำแพงในหัวใจของเขากลับยิ่งแข็งแกร่งขึ้น เขาจะไม่มีวันปล่อยให้ความผูกพันหรือความรู้สึกใดๆ เกิดขึ้นระหว่างเขากับแม่อุ้มบุญคนนี้เด็ดขาด เธอคือลูกจ้างตามสัญญา และเขาคือผู้ว่าจ้าง... มีเพียงเส้นขอบเขตทางธุรกิจเท่านั้นที่จะคงอยู่ตลอดระยะเวลาหนึ่งปีหลังจากนี้