บทที่ 100 ผู้สืบทอด

อัคคีมองผ่านช่องประตูไปยังเด็กชายซึ่งนั่งอยู่ริมหน้าต่าง

“ตอนอายุเท่าเขา ฉันเคยนั่งรอพ่อกลับบ้านอยู่สามวัน แม่บอกว่าอย่ารอ แต่ฉันยังเชื่อว่าเขาจะกลับมาพร้อมของขวัญวันเกิด”

รินรดายืนฟังโดยไม่ถามต่อ ปล่อยให้เขาเลือกว่าจะเล่ามากเพียงใด

“คืนวันที่สาม พ่อกลับมาจริง ๆ เขาไม่ได้จำวันเกิดฉัน และยังสั่งลง...