บทที่ 127 สงบศึกในบ้าน

“ครับนาย”

อัคคีหรี่ตามอง “ที่นี่ไม่มีนายใหญ่อีกแล้ว”

ภาคินนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนแก้คำเรียกใหม่

“ครับ คุณอัคคี”

“กลับไปกินข้าวได้แล้ว”

ภาคินกำลังจะเดินออก แต่หยุดเมื่อได้ยินเสียงอัคคีดังขึ้นอีกครั้ง

“วันนั้น หากนายบอกฉันเรื่องอำภาตั้งแต่แรก เราอาจหาทางช่วยเธอได้โดยไม่ต้องเอาชีวิตคนอื่นไปเสี่ยง”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ