บทที่ 25 รอยร้าวบนหน้ากากน้ำแข็ง

"ก็ฉันบอกแล้วไงคะ ว่าฉันประเมินความเสี่ยงเอาไว้แล้ว" เธอพึมพำตอบเสียงแผ่ว สติเริ่มพร่าเลือนลงทุกขณะ

ลูกน้องของอัคคีรีบพาวิรุจน์ที่บาดเจ็บสาหัสออกไปสมทบ ทั้งกลุ่มเคลื่อนตัวออกจากเซฟเฮาส์โดยมีสายตาอาฆาตแค้นของเสือใหญ่จ้องมองตามหลัง

ทันทีที่ก้าวพ้นเขตอันตรายและขึ้นมาอยู่บนรถตู้หุ้มเกราะ รินรดาก็หมดสติล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ