บทที่ 37 แผนที่ไม่อยากให้เกิด

เสียงตะโกนของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดจนไม่ต้องเสแสร้งแม้แต่น้อย

อัคคีทรุดตัวลงพร้อมร่างในอ้อมแขน มือใหญ่กดลงบนรอยเลือดกลางอก ดวงตาแดงก่ำและใบหน้าซีดเผือดราวกับผู้หญิงของเขาถูกยิงทะลุหัวใจจริง ๆ

“ลืมตาสิ ริน มองฉัน!”

รินรดาพยายามสูดลมหายใจ แต่ปอดยังคงจุกจากแรงกระแทก เธอจึงปล่อยเปลือกตาปิดลงและปล่อยร่...