บทที่ 26 บทที่ ๒๐

ฝูงวิญญาณสัมภเวสีที่หิวกระหายต่างรุมล้อมพร้อมใจกันใช้มือเหี่ยวแห้งซีดเผือดตรึงแขนขาของจอมขมังเวทย์ไว้แน่นหนึบประหนึ่งตรวนเหล็กใต้น้ำ

ให้ร่างของสัตยาถูกขึงพืด ไร้ทางสู้และไร้หนทางที่จะได้ส่งเสียงร้องขอชีวิต

เบื้องหน้าของเขา อสูรกายเผือกตัวมหึมา มันอ้าปากกว้างจนเห็นเพดานเหงือกสีแดงสดและคมเขี้ยวเรียงรา...