บทที่ 34 บทที่ ๒๘

กลางป่าชายเลนที่มืดสลัว ร่างกำยำของสัตยาก้าวเท้าลุยดินเลนเข้าไปด้วยหัวใจที่เดือดพล่าน กระทั่งดวงตาของจอมขมังเวทย์ปะทะเข้ากับ

ร่างมหึมาของไอ้จระเข้ผีสิงที่หมอบนิ่งอยู่ใต้รากโกงกาง ดวงตาแดงก่ำของมันจ้องมองมาอย่างท้าทาย และเบื้องหน้าของมันคือร่างของไอ้เดชที่นอนสลบไสล ไม่รู้ว่าเป็นหรือตาย

เมื่อเห็นศิษย์...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ