บทที่ 41 บทพิเศษ ๓

“คืนนี้เอ็งนอนนิ่งๆ ไปเสียเถิด” สัตยากระซิบเสียงพร่า

ก่อนจะแหงนเงยใบหน้าขึ้นรับสัมผัสรุกรานของชายเอาแต่ใจ ไชยเวศคำรามในลำคอแผ่วเบาด้วยความซ่านสยิวก่อนจะฝังใบหน้าลงกับซอกคอผ่อง สูดดมกลิ่นกายอันเป็นเอกลักษณ์ของสัตยาที่ผสานกับกลิ่นกฤษณาจนชุ่มปอด แล้วจึงเริ่มบรรเลงเพลงรัก

ไชยเวศยอมตามใจอีกฝ่าย ร่างกายสู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ