บทที่ 17 บทที่ 16

บทที่ 16

"เลว! นายมันเจ้าเล่ห์ที่สุด!"

"ช่วยแล้วยังไม่สำนึกอีก" เขาส่ายหน้าไปมาอย่างเอือมระอาที่ถูกต่อว่าแบบนั้น คนใต้ร่างเงียบไปกับคำพูดของชายหนุ่ม ถ้าเทียบกับความร้ายกาจที่เขาทำกับเธอ ความดีแค่นี้ลบล้างตราบาปไม่ได้ แต่ไม่ทันที่สมองจะได้ประมวลผลเบิร์ดก็ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกอย่างถือวิสาสะ

"ทำอะไร!"...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ