บทที่ 19 บทที่ 18

บทที่ 18

"เอ่อพี่วินคะ" น้ำเสียงหวานใสของหญิงสาวทำให้กวินที่เดินตามหลังเจ้านายต้องหยุดชะงัก เช่นเดียวกับเบิร์ดที่หยุดชะงักฝีเท้ากะทันหันแล้วหันมามองหญิงสาว

"พี่วินให้อาหารเต้าหู้ไหมคะ มันร้องหาแป๋มไหม" หญิงสาวคลี่ยิ้มบางๆ ให้ชายหนุ่ม ในขณะที่กวินมองรอยยิ้มนั้นด้วยใบหน้าเฉยชาไร้ความรู้สึก

"ให้ครับ"

"...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ