บทที่ 26 บทที่ 25

บทที่ 25

"มึงไม่ได้หลงมันใช่มะ..โอ๊ย!!" คะนิ้งที่นั่งฟังมานานฟาดมือลงบนต้นแขนอิฐอย่างแรงเชิงห้ามปรามที่เขาพูดมากไป

"เลิกปรักปรำเพื่อนได้แล้ว เห็นไหมว่าเมียกูหน้าเสียหมดแล้ว" ไม่ว่าเปล่าแต่คะนิ้งยังกอดป๋อมแป๋มไว้ อิฐที่โดนกระทำฝ่ายเดียวเกิดความหมั่นไส้จนต้องยื่นมือไปผลักศีรษะคะนิ้งอย่างแรง "นี่!! ไอ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ