บทที่ 47 บทที่ 46

บทที่ 46

"ทะ..ทำไมพี่เบิร์ดบอกคุณพ่อแป๋มแบบนั้น" ป๋อมแป๋มหน้าถอดสีทันทีที่ได้ฟังคำพูดที่หลุดออกจากปากของเบิร์ด เธอหันมามองหน้าพ่อยิ่งรู้สึกหวิวๆกับความเงียบของเขา หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบเมื่อหันไปเห็นด้ามปืนที่เหน็บอยู่ข้างเอวของพ่อ

"หนูมีอะไรจะบอกพ่อไหม?"

"คุณพ่อคะคือแป๋มกับพี่เบิร์ดเราไม่ได้เป็นอะไร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ