บทที่ 53 บทที่ 52

บทที่ 52

"พะ..พี่เบิร์ด" เท้าเปลือยเปล่าหยุดนิ่ง เธอทรุดตัวนั่งลง มือเรียวยกขึ้นมากุมตำแหน่งหัวใจไว้ก่อนจะหาที่ซ่อน เสียงปืนยังคงดังก้องในความมืด แม้เสียงฝนตกฟ้าร้องจะดังแค่ไหน

"อึก..แป๋มชอบพี่เบิร์ด..มันต้องไม่เป็นแบบนี้ ได้โปรดกลับมาหาแป๋ม.." เธอร้องไห้อย่างหนักหน่วง ภาพรอยยิ้มของชายหนุ่มเมื่อหลาย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ