บทที่ 76 บทที่ 75

บทที่ 75

"..." เขารู้ดีว่าคำขอโทษที่เขาพร่ำออกไปคงไม่อาจลบล้างรอยแผลจากใจเธอได้ ความผิดนี้เขาไม่โทษใครทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันเป็นฝีมือเขาคนเดียว มาเฟียหนุ่มปิดปากเงียบเพราะรู้ว่าพูดอะไรไปตอนนี้เธอคงไม่รับฟัง ขณะที่อีกคนนั่งก้มหน้าร้องไห้ด้วยความน้อยใจที่ทำอะไรไม่ได้ แม้จะหนีจากเขาเพื่อที่จะไม่ให้เห็น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ