บทที่ 72 บทที่ 72 ไม่คิดถึงเหรอ NC++

บทที่ 72 ไม่คิดถึงเหรอ NC++

แรงกอดรัดจากท่อนแขนแกร่งที่สอดเข้ามาจากทางด้านหลังหยิบยกโอบรัดร่างเธอมานอนหงายแนบอก ธรรมิกาปรือดวงตาขึ้นพร้อมกับคว้าผ้าห่มผืนหนาติดมือมาด้วย

“คุณ…ปล่อยมีก้า” แม่ลูกอ่อนที่นอนเต้านมคัดตวัดค้อนวงโตมาให้วาดิม เขายื่นริมฝีปากไปจูบจมูกเธอพร้อมกับคลายอ้อมแขนที่โอบกอดเธอไว้เล็กน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ