บทที่ 22 เธอเป็นของฉัน

“คุณรินไม่ต้องไปกลัวไอ้ธีภพมันนะครับ คุณบอกผมมาได้เลย คุณถูกบังคับให้อยู่ที่นี่ใช่ไหม” เสียงทุ้มแผ่วถาม แววตาอ่อนลง

คนถูกถามส่ายหน้า เปล่าเลย เขาให้ทางเลือก แต่เธอจำต้องเลือกทางนี้ก็เท่านั้น

“ไม่ค่ะ รินไม่ได้ถูกบังคับ รินเต็มใจอยู่กับคุณธีภพ” น้ำตามันกำลังเอ่อต้องรีบกลั้นเอาไว้ หากอดทนหนึ่งปีทุกอย...