บทที่ 30 แย่งชิง

ญรันต์ยิ้มกว้าง “ถ้าแบบนั้นคุณก็ปล่อยน้องสาวผมไป เพราะผมนำเงินมาให้คุณครบตามที่ผมเป็นหนี้ ยังแถมดอกให้ด้วย คุณมีแต่ได้กับได้จริงไหม”

มือใหญ่กำแน่น แล้วหันไปทางหญิงสาว

“เธอล่ะว่าไง ริน” ธีภพถาม แววตาเว้าวอน หวังให้เธออยากอยู่กับเขา

คนถูกถามกล้ำกลืนความชอกช้ำไว้ในอก เพราะรู้ดีอยู่ไปไม่ได้อะไรขึ้นมา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ