บทที่ 12 ผู้ชายที่เป็นรักแท้

ฉันปล่อยมือที่จับพนักเก้าอี้มาคว้าท่อนสวาทของคุณบอมบ์กดลงในร่องเล็กจิ๋วของตัวเองอย่างทนความสยิวต่อไปไม่ไหว กัดฟันข่มความเจ็บแสบเอาไว้ยามที่ส่วนหัวอวบหนามุดผ่านเข้ามาในเยื่อใยความเป็นสาวบริสุทธิ์ซึ่งหวนกลับมาทุกเช้าวันใหม่เสมอ แล้วใช้มืออีกข้างรั้งบั้นท้ายของเขาดันเข้ามาอย่างแรงจนมันจมลึกเข้าไปเกือบค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ