บทที่ 37 เขารู้ว่าฉันเคยเป็นใคร

“อ่าาห์...อูวว์ ซี๊ดด...”

เสียงร้องครางของเบ็นจามินและความเสียวซ่านที่เกิดขึ้นในยามที่เขาคลึงเคล้นบั้นท้ายลงมาซ้ำๆ ทำให้ความคิดกระจัดกระจายหายไปคนละทิศคนละทางจนสมองเริ่มว่างเปล่า

หลงเหลือก็เพียงแค่รูป รส กลิ่น เสียงและสัมผัสที่เกิดขึ้นจริงอยู่ขณะนี้

แขนแข็งแรงของเบ็นจามินโอบช้อนแผ่นหลังและบั้นท้ายรั...