บทที่ 101 บ้านที่ไม่มีใครกล้าเปิดประตูมีชื่อ

ประโยคของแม่ทำให้ไม่มีใครพูดอะไรออกมา

“แม่ของเอเลียยังมีชีวิตอยู่”

ลูเซียมองหน้าแม่

“แต่แม่เคยบอกว่านางตายแล้ว”

แม่หลบสายตา

“ข้าเคยคิดว่านางตาย”

“คิด?”

ลูเซียจับคำพูดนั้นทันที

“แปลว่าแม่ไม่เคยเห็นศพของนาง?”

แม่เงียบ

คำตอบนั้นชัดเจนยิ่งกว่าคำพูดใด ๆ

ลูเซียหันไปหาพ่อ

“แล้วเจ้ารู้หรือเปล่า?”

เขาพยักหน้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ