บทที่ 102 ลูกสาวคนแรกของเงา

“ในที่สุด...เจ้าก็กลับมา”

เสียงของเด็กหญิงดังขึ้นอีกครั้งจากส่วนลึกของทางเดินสีดำ

ลูเซียยืนนิ่ง

หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ

เสียงนั้นไม่เหมือนเอเลีย

แต่บางอย่างในน้ำเสียงกลับทำให้เธอรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด

“เมื่อกี้...เจ้าบอกว่าเป็นพี่สาวของเอเลีย”

ลูเซียถามหญิงชรา

หญิงชราไม่ได้ตอบทันที

นางเพีย...