บทที่ 103 เสียงจากหลังประตูสีดำ

ประตูสีดำค่อย ๆ เปิดออก

ไม่มีเสียงบานพับ

ไม่มีเสียงกลไก

มันเพียงแยกออกจากกันอย่างช้า ๆ ราวกับกำลังหายใจ

ลูเซียยืนมองมันด้วยหัวใจที่เต้นแรง

เสียงของแม่ยังคงดังอยู่จากด้านใน

“ลูเซีย...”

“อย่าเชื่อใครทั้งนั้น”

ลูนาจับแขนของเธอแน่น

“เสียงนั้นเหมือนแม่ของเจ้ามาก”

“ข้ารู้”

ลูเซียตอบเบา ๆ

“แต่แม่อยู่ที่นี่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ