บทที่ 106 วันที่พี่เลือกให้ข้าอยู่หลังประตู

อาเรียยืนอยู่หน้าประตูสีดำ

ไม่มีใครกล้าขยับ

แม้แต่เซเรนที่เคยดูเหมือนไม่หวาดกลัวสิ่งใด ก็ยังยืนนิ่ง

ลูเซียมองผู้หญิงตรงหน้า

ใบหน้านั้นมีส่วนคล้ายแม่ของเธอ

แต่แววตากลับแตกต่างอย่างสิ้นเชิง

“อาเรีย...”

ลูเซียเรียกชื่อออกมา

หญิงสาวยิ้ม

“ในที่สุดเจ้าก็เรียกชื่อข้าได้”

“เจ้าคือแม่ของข้า?”

“ใช่”

คำตอบนั้น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ