บทที่ 120 คืนที่พ่อเลือกผิด

“พ่อของเจ้า”

คำสามคำดังขึ้นกลางความเงียบ

ลูเซียยืนนิ่ง

อีลินหน้าซีด

อาเรนกำหมัดแน่น

แม้แต่ชายที่มีใบหน้าเหมือนพ่อยังไม่พูดอะไร

หญิงสาวตรงหน้ามองลูเซียด้วยแววตาเศร้า

“พ่อของเจ้าเป็นคนทำให้ทุกอย่างเริ่มต้น”

ลูเซียส่ายหน้า

“ไม่จริง”

“ข้ารู้ว่าเจ้าจะไม่เชื่อ”

“เพราะพ่อช่วยข้า”

“เขาช่วยเจ้า”

หญิงสาวพยักห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ