บทที่ 125 แม่ที่อยู่ในความทรงจำ

“ในที่สุดลูกก็กลับมา”

เสียงของหญิงสาวดังขึ้นจากภาพความทรงจำ

ลูเซียยืนนิ่ง

หัวใจของนางเต้นแรง

“แม่...”

หญิงสาวในภาพมองตรงมาที่นาง

ไม่ใช่แค่ภาพที่ถูกบันทึกไว้

นางกำลังมองลูเซียจริง ๆ

“เจ้าจำแม่ได้แล้วหรือ?”

ลูเซียกลืนน้ำลาย

“ท่านคือแม่ของข้า?”

หญิงสาวยิ้ม

“คำถามนั้นตอบยาก”

“เพราะอะไร?”

“เพราะข้าเป็นทั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ