บทที่ 126 ความปรารถนาที่มีใบหน้าของข้า

“เจ้าก็ต้องฆ่าข้าด้วย”

เสียงนั้นยังคงก้องอยู่ในหัวของลูเซีย

ชายตรงหน้า...

ไม่มีใบหน้าของพ่ออีกแล้ว

ใบหน้าของเขากลายเป็นใบหน้าของนาง

ดวงตาเหมือนกัน

ริมฝีปากเหมือนกัน

แม้แต่รอยแผลเล็ก ๆ ที่คิ้วก็เหมือนกัน

ราวกับกำลังยืนมองตัวเองในกระจก

แต่ในมือของเขา...

ยังถือหัวใจสีแดงอยู่

ลูเซียจ้องมัน

“คืนหัวใจมา”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ