บทที่ 127 บ้านที่ไม่ควรมีอยู่

เสียงประตูปิดลงด้านหลัง

ปัง!

ลูเซียหันกลับทันที

ไม่มีประตู

ไม่มีความมืด

ไม่มีรอยร้าว

เหลือเพียงกำแพงสีขาวของบ้านหลังหนึ่ง

บ้านที่นางจำได้ดี

บ้านในวัยเด็ก

บ้านที่นางเคยคิดว่าเป็นสถานที่ปลอดภัยที่สุดในโลก

ลูนายืนอยู่ข้าง ๆ

อีลินอยู่ด้านหลัง

ทั้งสามคนมองหน้ากัน

“เราเข้ามาแล้ว”

ลูนาพูดเบา ๆ

ลูเซียพยักหน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ