บทที่ 136 กฎที่ไม่มีใครเคยเลือก

“เมื่อคนแรกกลับมา…”

เสียงจากประตูยังคงดังก้อง

“คนที่สองต้องหายไป”

ลูเซียกอดลูนาแน่นขึ้น

ร่างของลูนากำลังโปร่งใสขึ้นเรื่อย ๆ

ปลายนิ้วเริ่มกลายเป็นแสง

ขอบผมเริ่มจางหาย

แต่ลูนายังคงยิ้ม

“ไม่เป็นไร”

ลูเซียส่ายหน้าอย่างแรง

“ไม่พูดแบบนั้น”

“ลูเซีย…”

“ฉันบอกว่าไม่เป็นไรไม่ได้!”

เสียงของลูเซียสั่น

“เธอจะหาย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ