บทที่ 137 สิ่งที่เกิดจากการลืมตัวเอง

เสียงฝีเท้าดังขึ้นจากหลังประตู

ช้า…

หนัก…

และสม่ำเสมอ

ตึก…

ตึก…

ตึก…

ทุกครั้งที่เสียงนั้นดังขึ้น พื้นใต้เท้าของลูเซียก็สั่นสะเทือน

ลูนาเดินเข้ามายืนข้างเธอ

เอรินเองก็ถอยหลังไปหนึ่งก้าว

แม้แต่เอเลียยังมีสีหน้าหวาดกลัว

“มันกำลังออกมา…”

ลูเซียถาม

“มันคืออะไร?”

เอเลียส่ายหน้า

“หนูไม่รู้”

“แต่เมื่อกี้มัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ