บทที่ 141 คืนแรกที่ไม่มีใครจำได้

“เรามาเริ่มคืนแรกกันใหม่เถอะ”

เสียงของเด็กบนเตียงดังขึ้น

ลูเซียยืนนิ่ง

หัวใจของเธอเต้นแรงจนแทบได้ยินชัดในห้องเงียบ ๆ

“นายเป็นใคร?”

เด็กคนนั้นไม่ตอบ

เขาเพียงมองเธอด้วยดวงตาที่เหมือนพ่อ

“พี่จำผมไม่ได้เหรอ?”

ลูเซียขมวดคิ้ว

“ฉันไม่เคยมีน้องชาย”

เด็กคนนั้นยิ้ม

“ถูกต้อง”

เขาลุกขึ้นนั่ง

“เพราะผมไม่เคยเกิด”...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ