บทที่ 167 หัวใจดวงที่เก้าตื่นขึ้น

“ผู้สร้าง...”

คำพูดของเด็กชายทำให้ทุกคนเงียบลง

เสียงหัวเราะจากหลังประตูหยุดทันที

เหมือนคนที่อยู่ด้านในกำลังตั้งใจฟัง

ลูเซียมองเด็กชาย

“นายรู้ว่าเขาเป็นใคร?”

เด็กชายกำหมัดแน่น

“รู้”

“แล้วทำไมถึงไม่เคยบอก?”

“เพราะฉันคิดว่าเขาหายไปแล้ว”

เสียงหนึ่งดังจากหลังประตู

“ฉันไม่เคยหายไป”

ครืด...

เงาดำค่อย ๆ ไหล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ