บทที่ 18 เจ้าสาวคนก่อน

ดวงตาสีแดงคู่นั้นยังคงจ้องมองพวกเขาอยู่ท่ามกลางความมืด

ลูเซียยืนนิ่ง หัวใจเต้นแรงจนแทบได้ยินเสียงของตัวเอง

ลูคัสยืนขวางหน้าเธอเอาไว้

“อย่าออกจากด้านหลังฉัน”

เสียงของเขาเบา แต่จริงจัง

“นั่นคืออะไร?”

ลูเซียถาม

ลูคัสไม่ตอบ

เสียงกิ่งไม้หักดังขึ้น

กรอบ…

แล้วเงาสีดำก็พุ่งผ่านระหว่างต้นไม้ไปอย่างรวดเร็ว

ลู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ