บทที่ 189 เด็กผู้ไม่เคยถูกลืม

“ตัวตนของเจ้าเอง”

คำพูดนั้นยังคงก้องอยู่ในห้อง

ลูเซียยืนนิ่ง

ลูนากำมือเธอแน่นขึ้น

“พี่ลูเซีย...อย่าไปฟังมัน”

ลูเซียไม่ได้ตอบ

สายตาของเธอยังคงจับจ้องวงแหวนที่เกิดจากหัวใจทั้งหก

วงแหวนกำลังหมุนช้า ๆ

แต่ตรงกลางกลับว่างเปล่า

ไม่มีประตู

ไม่มีทางเดิน

ไม่มีจุดหมาย

มีเพียงความมืด

“ตัวตนของฉันหมายถึงอะไร?”

ล...