บทที่ 191 หัวใจดวงที่เจ็ด

“หัวใจดวงที่เจ็ด...”

ลูเซียพึมพำ

เด็กหญิงใต้รอยแยกยังคงยืนมองเธอ

ใบหน้าของเด็กคนนั้นเหมือนลูเซียทุกอย่าง

แต่ดวงตากลับเต็มไปด้วยความเศร้า

“เธอเป็นใคร?”

ลูเซียถาม

เด็กหญิงยิ้ม

“แม่จำหนูไม่ได้จริง ๆ”

ลูเซียกำหมัด

“ฉันจำทุกอย่างแล้ว”

“ไม่”

เด็กหญิงส่ายหน้า

“แม่จำสิ่งที่เกิดขึ้นได้”

“แต่แม่ยังจำไม่ได้ว่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ